Ik heb iets met New York. Kijk maar op S.O.M. II.
In 1789 werd New York de eerste hoofdstad van de pas opgerichte United States of America.
In 1789 werd New York de eerste hoofdstad van de pas opgerichte United States of America.
In 1825
was New York door het Eriekanaal
verbonden met de Grote Meren waardoor de handel met het vruchtbare
Midden-America en ook met Canada floreerde en havenactiviteiten van New York
een enorme groei kende.
De
activiteiten rond Lower Manhattan begonnen uit de hand te lopen.
De
stadscommissie die zich met stadsontwikkeling bezig hield, zag jaarlijks het
aantal immigranten toenemen en het eerder willekeurig en grillige stratenplan,
zoals we dat in Greenwich Village nog
terugvinden zou een efficiënte ontwikkeling van New York in de weg staan.
In 1797
vroeg de stad aan Joseph Mangin en Casimir Goerck naar een opmeting van de
straten in Manhattan.
Ze tekenden er ook een toekomstig ontwikkelingsplan bij,
een beetje in functie van de speculatieve plannen die door de grondbezitters in
het noordelijk gedeelte van het schiereiland reeds opgemaakt waren.
In 1807
liet de stadsraad verstaan dat ze een nieuw plan wou, zeer tegen de zin in van
de oppositie, politieke fracties en niet in het minst van diegenen die zich als
landeigenaar, bezetters van grote delen van het schiereiland beschouwden.
Het
protest en de weerstand tegen deze intenties noopten de stad om de hulp in te
roepen van de federale overheid.
De stadsraad formuleerde de opdracht als “ laying out Streets... in such a manner as to
unite regularity and order with the public convenience and benefit and in
particular to promote the health of the City ... [by allowing] a free and abundant circulation of air".
De straten dienden derwijze
ontworpen te worden dat ze regelmaat en ordening moesten combineren met het
publieke voordeel en gebruik en zeer in het bijzonder de gezondheid van de stad
voor ogen moest hebben door een meer dan
adequate luchtcirculatie toe te laten.
In die tijd dacht men dat heel wat
ziekten afkomstig waren van de slechte lucht.
De federale overheid stelde een
commissie samen bestaande uit Gouverneur
Morris, de jurist John Rutherford
en Simeon De Witt, de landmeter van
de staat, om een stratenplan van de Manhattan op te maken.
De commissie kreeg van de staat
exclusief de bevoegdheid om het nieuwe stadsplan te ontwikkelen met straten,
wegen en publieke pleinen die volgens haar inzichten moet leiden tot het
algemeen belang en dat geen rekening moet houden met reeds aangelegde straten
of delen van straten. Het gebied waarvoor de commissie bevoegdheid kreeg
besloeg heel Noord Manhattan, vanaf Houston Street en van de Hudson naar East
Rivers, tot 600 voet van de laagwaterlijn.
De leden van de commissie kregen
hiervoor een vergoeding van 4 $ per dag (actuele waarde in 2015 : 80 $ per dag)
en het belangrijkste was waarschijnlijk dat de leden zich overal mochten
begeven, zelf op wat als privaat domein werd aanzien. Dat laatste kon helemaal
niet rekenen op de instemming van diegenen die zich landeigenaar noemden.
Om het werk te velde uit te voeren
stelden ze John Randel jr. aan als
hoofdingenieur en landmeter.
John Randel had het niet
gemakkelijk. Door de sheriff werd hij regelmatig vervolgd, na klachten van de
eigenaars, voor schade aan en het negeren van omheiningen, vanwege het
onrechtmatig betreden van gronden en eigendommen en ook vanwege het snoeien van
takken om zijn metingen te kunnen uitvoeren.
Een belangrijke discussie die
gevoerd werd binnen de commissie was het aan te nemen stratenpatroon.
Zouden ze
gaan voor een rechthoekig grid zoals in Philadelphia, Charleston, New Orleans
of, zouden ze gaan voor meer complexere vormen zoals de stedenbouwkundige L’Enfant had gedaan voor de aanleg van
Washington met zijn bogen en cirkelvormige patronen ?
Uiteindelijk besliste de Commissie
om te gaan voor een rechthoekig patroon omdat dit de meest praktische en de
meest economische oplossing was en dat ook voor de toekomstige bouwers zeer
goed uitkwam. Rechthoekig gebouwde huizen waren immers de gebruikvriendelijkste
om in te wonen. De commissie was vooral ervan overtuigd dat een ‘neutraal’ en
strikt plan, zonder assen, accenten en hoogtepunten, de gelijkheid en
evenwichtigheid in het gebruik, in de hand zouden werken.
Lees verder op : http://bouwmaster.blogspot.be/2016/01/new-york-big-grid-ii.html
Lees verder op : http://bouwmaster.blogspot.be/2016/01/new-york-big-grid-ii.html
