Ze lieten er hun liefjes achter, keerden terug naar huis, rakelden hun oud lief
weer op en hadden wat spaarcenten op de bank staan; nu nog een huis en ze
konden aan het leven beginnen.
Levitt and
Sons zagen daar brood in.
Vader Abraham en zijn twee zoons brachten vier
standaard types van huizen op de markt die volledig geprefabriceerd werden.
Zowat alles – skelet, dak, ramen, deuren, binnen- en buitenbekleding, riolering
– werd in de fabriek geprefabiceerd.
Eens de betonplaat gegoten stond het skelet
in ongeveer een kwartier recht.
Vierduizend
huizen per jaar werden zo rechtgetrokken.
Dat is zestien huizen per dag.
In
1948, het topjaar, verkochten ze er tot 40 per dag.
Dat is nog altijd een
beetje minder dan de Ford-T productie die om dertig seconden een wagen van de
band liet rollen.
Levitt
kocht hectaren en hectaren patattenvelden op, net buiten de steden, trok daar
riolering en straten door en verkocht huizen aan de lopende band.
Eerst rond New York, dan Pennsylvania, New Jersey en Puerto Rico.
Hun
meeste klanten, ex-militairen, waren gewoon aan het uniforme kazerneleven.
Veel
variatie moest er aan de huizen niet vastzitten, als er maar een mast bij was
om de Amerikaanse vlag aan te hangen.
Een huis van 10 bij 8 kostte rond de 5.000
$.
Levitt
gaf zijn projecten vrij vlug de naam Levittown mee en voorzag in kleine sport-
en zwembaden of wat winkels maar al vrij vlug zag hij in dat die publieke
infrastructuur alleen maar geld koste en liet hij de eer aan de naburige
gemeenten om daarvoor te zorgen.
De
Federal Housing Association ondersteunde deze projecten door exclusief goedkope
leningen af te sluiten voor die wijken waar de segregatie tussen blank en zwart
gehandhaafd werd.
Contractueel werd vastgelegd dat de kopers die huizen niet
mochten verhuren of doorverkopen aan derden tenzij ze van het blanke ras waren.
Nochtans
verklaarde Abraham Levitt dat, jood zijnde, er in zijn hart geen plaats was
voor racisme, alleen een nuchtere vaststelling dat blanke wijken een betere
garantie waren voor het waardebehoud van onroerend goed.
Daarom verkocht hij
ook niet aan joden.
In 1948
vernietigde The Supreme Court de opname van deze clausules in de
verkoopcontracten.
In 1950
kwam er daarom strategisch een nieuw model op de markt: het ranch model – 10
bij 8 m voor 7.990 $. Voor a few dollars more was er een ingebouwde televisie
en/of een car-port bij.
